... سال جدید آغاز میشود و نوروز از راه میرسد. عید نوروزی که سفره هفتسین و دیگر آداب و رسوم آن از نوآوریهای قاجار و بخصوص «انیسالدوله» است. جشنی که عموم سنتهای نیکوی آن از بین رفته و فقط یک اسم خشک و خالی به علاوه سه چیز دیگر از آن برجای مانده است: خرید، مهمانی، و انحطاط عمومی کشور.
اقلیت نوکیسه و مصرفزده به دنبال خریدهای حریصانه و سیریناپذیر و تدارک تعطیلی و تفریح هستند. مردم شریف و دردمند و غارتزده نیز در تکاپوی گرفتاریها و رفع و رجوع مشکلات و معضلات بلای بزرگی به نام عید نوروز هستند. بلایی که عملاً دو ماه از سال را به گرداب خود فرو میکشد و میبلعد. اختلاف و شکاف طبقاتی در جامعه به اندازهای شدت گرفته که حتی از اختلاف طبقاتی عصر ساسانی نیز پیشی گرفته است.
تجارب تاریخی نشان میدهند که این اندازه تبعیض و بیعدالتی در یک جامعه مدت زیادی دوام نمیآورد و به مرز عصیان و فروپاشی خواهد رسید.
رویکرد مصرانه و مذبوحانه رسانههای گروهی و بخصوص تلویزیون برای تحمیق تودهها و ترویج لودگی و کاستن از سطح ادراک عمومی به نتیجه دلخواه نخواهد رسید، چنانکه تلاش مشابه تلویزیون شاهنشاهی نیز به چنین نتیجهای نرسید.
