کشتار تشیع و علویون
روز یکشنبه 4 شهروند شیعه مصری در حمله وحشیانه به دست هموطنان متعصب و متحجر خود به طور وحشتناکی به قتل رسیدند.
مهاجمان در حالی که سلاح سرد داشتند به منزل مسکونی این شیعیان که برای گرامیداشت نیمه شعبانگردهم آمده بودند حمله کردند با و پرتاب سنگ، چوب و پرتاب بطری های آتشزا، آنها را به قصد کشت مورد ضرب و شتم قرار دادند و در حالی که فریاد می کشیدند اینها کافر هستند ، جنازه های نیمه جان آنها را همزمان با ضرب و شتم، بر روی زمین کشیدند و سرانجام به فجیع ترین وضع ممکن به قتل رساندند.
این اتفاق در حالی رخ داده که جامعه مصر به دلیل وجود اقلیت بزرگ مسیحیان و حضور میلیونی گردشگرانی از ادیان و مذاهب مختلف، به جامعه ای همراه با تساهل و تسامح معروف شده بود. جامعه ای که با وجود جمعیت 7 درصدی مسیحیان در طول سال های سال میزبان همزیستی مسالمت آمیز میان پیروان ادیان مختلف حتی یهودیان بود.
در حال حاضر مسیحیان و یهودی ها و دیگر اقلیت های قبطی و عبری و ناسیونالیست ضد عربی در مصر به راحتی زندگی و کار می کنند (و حتی نسبت به دولت حاکم متعرض و در ساخت فیلم توهین آمیز به پیامبر اعظم دخالت مستقیم داشتند) و در دولت اسلامگرای فعلی نیز سمت های متعدد وزارتی را برعهده گرفته اند.
فتوا های هیات علما و یوسف القرضاوی روحانی مصری ، یکی از افرادی است که اقدام به صدور حکم جهاد کرده و از همه مردم مسلمان خواسته برای جهاد و کشتار مردم علوی سوریه بروند.
محمد العریفی و کثیری از شیوخ و روحانیون سعودی و دیگر کشورها فتواهایی برای جهاد و ذبح تشیع در سوریه صادر کرده اند.
چرا کوچکترین تعرضی نسبت به صهیونیست ها اتفاق نمی افتد، چرا کسانی که قرآن به آتش می کشند فیلم و کاریکاتور های توهین آمیز می سازند در دامنه امن به سر می برند و شیوخ مصری و عربی نسبت به جهاد و مقابله فتوا نمی دهند؟! و اگر می دهند چرا آنها در امنیت و سلامت کامل به تکرار اعمال توهین آمیز خود ادامه می دهند؟!
اما برای کشتار و ذبح تشیع دربحرین و لبنان و پاکستان و الجزایر و میانمار و افغانستان و اندونزی و یمن و عراق و هند و سوریه و ...با کفار و صهیونیست ها پیمان برادری و اخوت می بندند و حتی از صدور فتوا های کذایی جهاد نکاحی فروگذار نمی کنند؟
بی تعارف اختلاف بین تشیع و تسنن در طول تاریخ قابل رفع نبوده و نیست، از جنایات حجاج ابن یوسف تا کشتار فاطمیون مصر به دست صلاح الدین ایوبی ...
صلاح الدین ایوبی دشمن تشیع و عامل کشتار فاطمیون مصر بود اما در عین حال دشمن دشمن تشیع هم بود و همیت و شرافت او در جنگ های صلیبی و آزاد سازی اورشلیم و بیت المقدس و بلاد اسلامی از چنگ کفار و خارجی ها حتی از چشم تشیع پوشیده نیست.
اما اکنون که روزگار وفور صدور فتواهای تکفیر و جهادی است چرا پیکان یکی از این فتوا های جهادی به سمت کشور اسرائیل نشانه نمی رود، که سال هاست مردم سنی حنفی فلسطین در آن به دست صهیونیسم کشتار می شود؟! چرا بیت المقدس زیر گوش بلاد اسلامی زیر چکمه یهود و خارجی ها قرار دارد؟! ـ آیا کار زمین ساختید به آسمان پرداختید؟
هر گاه مردم سنی حنفی فلسطین و میانمار و دیگر بلاد اسلامی در اثر فتواهای جهادی از تعرض کفار و خارجی ها مصون و ایمن گردید و هرگاه ریشه حتاکان و توهین کنندگان به پیامبر اعظم قطع گردید، آنگاه بیایید سر اختلاف بین تشیع و تسنن ... که بی تعارف در طول تاریخ قابل رفع نبوده و نیست.
